Hongeren kan geen kwaad als je af wilt vallen. Of toch wel...?
Ach, matigen is een goede zaak, maar overdrijf het niet. Want dan gaat het lichaam er op reageren en niet altijd zoals men dat graag zou willen. Het lichaam begint te hamsteren zoals de prehistorische mens in tijden van voedselschaarste en natuurrampen dat ook reeds deed. Hoezo hamsteren, als je bijna niets te bikken hebt? De mens heeft bijzondere aanpassingsmogelijkheden en één ervan is het verlagen van zijn stofwisseling in tijden van voedselschaarste, zodat het lichaam zijn energiebalans op een lager pitje kan brengen. Nu kan de mens wel hamsteren en wat wordt er dan gehamsterd? Alles wat energie vertegenwoordigt komt daarvoor in aanmerking en wordt opgeslagen als vet in de vetdepots na aftrek van de dagelijkse portie energie om in leven te blijven. De vetdepots kunnen een nagenoeg onbeperkte capaciteit ontwikkelen! Alles goed en wel, maar de "fabriek" moet wel draaien! De daarvoor benodigde brandstof ontrekt het lichaam o.a. aan zijn eigen eiwitten en dat is zijn ....spierstelsel! Dat is geen beste zaak! Neen, dat is het zeker niet, maar men valt wel af, want vlees (spiermassa) heeft nou eenmaal een hoger soortelijk gewicht dan vet. Men houdt zichzelf natuurlijk wel voor de gek als men gaat "lijnen", dat is duidelijk! En dan hebben wij het nog niet eens over een ander verschijnsel, dat aanleiding kan geven tot zorg. Wij mogen ervan uitgaan, dat er maar weinig mensen zijn, wier dagelijks dieet dusdanig uitgebalanceerd is, dat hij of zij alles binnen krijgt dat het lichaam nodig heeft en wel in voldoende hoeveelheid en in de juiste verhouding. In de praktijk blijkt, dat eerder het tegendeel het geval is en dat het dieet van de doorsnee man of vrouw eerder tekorten van het één paart aan het teveel van het ander, m.a.w. een disharmonisch profiel bezit. Wanneer nu zo'n doorsnee man of vrouw af wil vallen en zichzelf beperkingen oplegt in het dieet, slaat de balans echt goed door en treden deficiënties op van sommige voor het lichaam essentiële voedingselementen met soms aantasting van de gezondheid.
In de loop van de tijd is de kennis omtrent voeding toegenomen en weet men globaal niet alleen welke stoffen een mens dagelijks nodig heeft, maar ook hoeveel van elke stof. En natuurlijk verschilt dat van mens tot mens, afhankelijk van geslacht, leeftijd, activiteit, klimaat, gezondheidstoestand, tradities...etc. Wanneer men met overleg zijn dagelijkse menu's kiest en daarin ook nog eens variatie aanbrengt, zit het meestal wel snor! Maar wie van ons kan zich werkelijk beroepen op de kennis van een professionele voedingsdeskundige? Bijna niemand, toch? De voedingsmiddelenindustrie heeft vele gezichten en doelstellingen. De meeste producenten brengen voedingsproducten op de markt op commerciële basis en verliezen daarbij de voedingskundige lees verder
