Het Montignac-dieet: toch nog populair!
Het leek wel of íedereen aan het 'Montignaccen' was geslagen zo'n zes jaar geleden. Maar, al is de methodiek wat uit de schijnwerpers verdwenen (al dan niet door nóg 'betere' methodieken) toch is de methodiek nog steeds populair.
De naam
Het dieet is vernoemd naar de 'bedenker', Michel Montignac.
De kern van het dieet
Dit dieet stelt dat u dik wordt van een combinatie van vet en bepaalde 'slechte' koolhydraten. De duidelijke stelregel van dit dieet is dan ook: kies voor goede koolhydraten en laat de slechte staan. Onder goede koolhydraten verstaat Montignac ondermeer: zilvervliesrijst, volkoren pasta, havervlokken, bruine en witte bonen, linzen, erwten, pinda's, fruit, volkoren en roggebrood. Onder slechte koolhydraten vallen bijvoorbeeld: aardappelen, witte rijst, pasta, kaas, rode bietjes, pompoen, tuinbonen, wit en lichtbruin brood, bananen, gedroogd fruit, honing, jam en suiker. Suiker wordt bij dit dieet als heel slecht beschouwd.
De aanpak
U doorloopt met dit dieet twee fasen. De eerste fase in het dieet bestaat uit één stelregel: combineer geen koolhydraten en vetten in één maaltijd. En wanneer u koolhydraten eet, dan altijd alleen maar goede koolhydraten. Deze fase is bedoeld om snel af te vallen. In fase twee mag u kleine overtredingen begaan, bijvoorbeeld het eten van een bruine boterham met kaas. U mag af en toe bijvoorbeeld aardappelen aan uw menu toevoegen, maar dan altijd wel in combinatie met bijvoorbeeld sla (voor de voedingsvezels) zodat de stijging van het bloedsuikergehalte beperkt blijft.
Conclusie
Voordelen van dit dieet zijn het 'onbeperkt' kunnen eten zolang u maar geen combinatie's maakt van vet en koolhydraten. Nadelen van dit dieet zijn het relatief hoge eiwit- en vetgehalte dat u binnenkrijgt. Maar, net als bij alle diëten geldt: wanneer u alles met mate toepast is ook dit een goed werkend dieet. Alles valt of staat immers met volharding en gezond verstand.
